دور خودم چرخیده ام ! مدتهاست

آن قدر که نمی دانم

چهار سمت جغرافیا چیست !

آن قدر که شک برم داشته

نکند زمین

از سر سرگردانی من است که می گردد !

حال در اين همه سرگردانی

در تب و تاب کوچه هايی

که نه تو راه را از من باز می شناسی

و نه من تو را از راه

من و تو

به خیره گی از هم گذشتيم

که تو سراسر مرا پيموده ای

و من از گذر دستان تو در عبورم !

براي همه دعا كنين

میگن امشب آرزو کنید براورده میشه پس بیایم آرزو کنیم برای آرزوهای همدیگه

حالم خوش نیست،شاید مثل خیلی از شماها،بغض هم دارم...

میدونید بچه ها؟ا
اگه امروز کره رو برده بودیم الان مستقیم رفته بودیم جام جهانی.....
اگه امشب بازی کره شمالی و عربستان برنده داشت احتمالا میرفتیم جام جهانی.....

اما . . . . . خداحافظ جام جهانی ۲۰۱۰

همیشه در  گرگم به هوا

از گرگ شدن فرار میکردیم

و اکنون

ناخواسته در تمامی بازیها

گرگیم !!!

بی آنکه از خودمان بترسیم !

من از هفت سنگ میترسم

میترسم آنقدر سنگ روی سنگ بچینم

که دیوار ما را زیر آوار خود بگیرد

کاش میشد لی لی بازی کرد

که در هر رفتنی

دوباره برگردیم . . .

خوبید عزیزان؟سلامتید؟خوشید؟

این کامران که آخرش ول نکرد و امروز اومد،مرکز ما هم اومد و کلی هم خوشش اومد،سر میز ناهار یهو دیدم زل زده بهم،گفتم آخه دکتر چته؟گفت نمیدونی چقد دلم واست تنگ شده بود پسر . . . خلاصه یه کم گپ زد و استراحت کرد و رفت.
توحید موند و حوضش.جلسه داشتیم با بچه ها تو مرکز تحقیقات و بعد هم اومدم خونه.بعدش دوباره کار داشتم رفتم بیرون .تو حال و هوای صدای مهستی بودم و صدای ضبط هم بلند کرده بودم که تلفن زنگ زد و صدا رو کم کردم .تلفن که تموم شد یهو دیدم صداهایی خاص از ماشین میاد،این دیگه چیه خدا،جان هرکه دوست داری امشب رو بی خیال که خستم.دیدم نه،صداهه خیلی دوسم داره و بازم داره میاد و مثل اینکه باید بزنم کنار.آقا زدیم کنار و دیدم به به . . . لاستیک کم کم داره له میشه و پنچر کردیم .
چاره نبود.خسته هم بودم . . .  بالاخره لاستیک رو عوض  کردیم و خیلی خوشحال شدیم که  یهو دیدم ای دل غافل که توی زاپاس هم نفسی نمونده  اینم از امشب . . .

خلاصه همهء آرزوهای خوب رو واستون دارم و امشب یه ارزوی خاص هم دارم.ایشالا هیچوقت خودتون و لاستیک ماشینتون و زاپاستون و .... پنچر نباشین.

مانا بمانید

آقا خیلی شلوغه اوضاع.گیجم.همه جوره کار دارم.تا هفته پیش که ۲ تا کنگره پشت سر هم،بعدش امتحان قلب و کارای مرکز،همزمان با اون کارای جشن تجلیل از اساتید ،باباجونم هم حالش خوب نبود این سری و خیلی نگرانمون کرد و این آخر هم ....

جونم واستون بگه که اون هفته که تهران بودیم این آقای وزیر بهداشت گیر داد که من عاشقت شدم و حتما میام اونجا میبینمت و  از این حرفا.ما گفتیم سرش شلوغه حالا حالاها نمییاد و ای دل غافل که فردا ساعت ۱۲.۵ میاد مرکز.بهش هم زنگ زدم میگم که کامی جون هفته دیگه بیا حالا،میگه نه،راه نداره و من دلم واست تنگ شده.من بدبخت هم میخواستم این ۲ روز رو استراحت کنم که نشد.حالا باید بشینم کارای شنبه رو بکنم.

احساست را در بیداری سرکوب می کنی

رویاهای شبانه مُچت را باز می کند

خوبید؟از تهران برگشتیم و جاتون خالی،همه گفتن غرفهء مرکز خیلی خوب شده بود و فقط از شانس بد ما داوریش رو ندادن به قسم جوایز ولی گفتن که ما برتر بودیم.به هرحال با همه خستگیها همه چیز تموم شد و دوباره از فردا روز از نو  روزی از نو.فقط اینجا میخوام که از همهء دوستانی که توی مدت کنارم بودن تشکر کنم و امیدوارم که بتونم جبران کنم.

مانا بمانید

پی نوشت ۱ : مسئولین کنگره قول دادن که تندیس غرفه برتر رو واسمون بفرستن
پی نوشت ۲ : خیلی خسته ام

خیلی خسته ام . . .
کنگره تموم شد و مهمونا هم رفتن و بهترین قسمتش واسه من دیدن بهترین استادای ایران کنار خودم بود.دکتر نوحی،دکتر ماندگار،خانم دکتر روشن علی،دکتر یوسف نیا،دکتر اوره ای،دکتر مرزبان ،دکتر میرحسینی،دکتر کلانتر،دکتر فراست کیش و ...
اینکه سوار ماشین من شدن و کنار من غذا خوردن . . . با من شوخی کردن و حرف زدن . . . فقط نتها حسرتم اینه که با همشون عکس نگرفتم.بهترین عکسم هم با دکتر ماندگار بود که دارید میبینید.