مانا بمانید...

تنها شده ام ...

ديرگاهيست كه تنها شده ام

قصه غربت صحرا شده ام

وسعت درد فقط سهم من است

باز هم قسمت غم ها شده ام

دگر آيينه زمن بي خبر است

اسير شب يلدا شده ام

من كه بي تاب شقايق بودم

همدم سردي يخ ها شده ام

كاش چشمان مرا خاك كني

تا نبينم كه چه تنها شده ام...

ساقی

 
 کرشمهّ تو شرابی به عاشقان پیمود               که علم بی خبر افتاد و عقل بی حس شد

فلسفه لوگوی اتومبیل های مشهور جهان

 سلام،توی این پست سعی کردم در مورد لوگوی چند تا از اتومبیلهای مشهور جهان و اینکه فلسفه اونا چیه یک سری اطلاعات بدم که فکر میکنم اونایی که اهل ماشین بازی هستند ازش لذت ببرن.

پس.....      بزن بریم . . . . . . 

مخلص همتون،مانا بمانيد...

من بردم

           من توپ مي شوم 
                                      تو هم دروازه اي بشو...
                                                                             وقتي كه گل شدم !
                                                                                                                 من در بر تو فرياد برد مي كشم

خيال

در ذهن من به انتظار آن نشسته اي كه به خوابم بيايي اي خيال؟
                                                                                                            خوابم نمي برد
                                                                                                                             امشب به جاي من تو بخواب!

دراز

درد

درد ام از يار است و از ديوار هم                                 او كتك مي زد مرا، ديوار هم

شان نزول :
 وقتي كه مامان شاعر (ماندانا خانوم) خشمگين نگاهش مي كند و مي گويد : "همچين مي زنمت كه يكي از من بخوري يكي از ديوار!"

سلام به همه

خوبید؟منم هرچند که از نظر درسی وضع مطلوبی ندارم ولی با قهرمانی استقلال جون گرفتم و الان بسیار سرحالم،امیدوارم که شما هم هرجا هستید خوبو خوش باشید...آره...

ما  که  رفتیم  آسیا

فقط استقلال

شروع ترم



یک هفته بعد از شروع ترم



دو هفته بعد از شروع ترم



قبل از میان ترم



در طول امتحان میان ترم



بعد از امتحان میان ترم



قبل از امتحان پایان ترم



اطلاع از برنامه پایان ترم



7 روز قبل از پایان ترم



6 روز قبل از پایان ترم



5 روز قبل از پایان ترم


4 روز قبل از پایان ترم



2 روز قبل از پایان ترم



1 روز قبل از پایان ترم



شب قبل از امتحان


1 ساعت قبل از امتحان



در طول امتحان



هنگام خروج از سالن امتحان



بعد از امتحان

یکشنبه 26 خرداد1387 ساعت: 11:55

توسط:محمد  آ

خسته ای .... ؟؟؟؟ نه خسته نباش...
.. بعدشم
به خاطر یه مشت آدم بی خاصیت و بی ارزش ( بیشتر منظورم دخترهاست) که نباید ناراحت بشی....
...
ولشون کن ....
بزار تو عالم حسادت و دنیای افکار پوچ و بی خاصیتشون بمیرن...
راستی، شعرای تو وبلاگتون فوق العاده هست .

فداتون...

و در پایان باید بگم که من هم به این موضوع اعتقاد دارم که هر کسی نظرش محترمه ولی این دلیل نمیشه که ادم در مورد هر موضوعی که حتی کوچکترین علمی هم به اون نداره بخواد نظر بده.پس به شما و دوستانتون توصیه میکنم که در مورد مطالبی که به گفتهء خودتون هیچ ربطی به شما نداره و از اون مهمتر،هیچی در موردش نمیدونید حرفی نزنید،حتی به طنز .

تو  که  آرام  می خوانی  قنوت  گریه هایت  را  میان  ربنای  سبز   انگشتان

                                                                                                            دعایم  کن

سلام به نماینده

عرض شود خدمت شما که طنز بودن یک مطلب توجیهی برای این نیست که ادم هر چیزی رو بنویسه و هر کسی هم به خودش این اجازه رو بده که در مورد چیزی که نمیدونه هرجور میخواد نظر بده،اونم در مورد مسئله ای که به قول خودتون بهتون مربوط نیست.

همونطور که ظهر هم گفتم شما به عنوان یک نماینده میتونستین به اون خانم بفهمونید که من کاره ای نیستم و دخالت بیجا هم نکنن که البته امیدوارم دیگه تکرار نشه،چون ممکنه اینبار  جدی تر برخورد کنم. در نهایت بازم تاکید میکنم که الانم شما نقش در رو ندارین اما چون بسیاری مطالب از طریق وبلاگ شما منتشر شده بود و من به دیگر دوستان هم دسترسی نداشتم شما رو مورد خطاب قرار دادم.

ضمنا واجب میدونم خطاب به اون فردی که تو وبلاگتون نظر داده بودن (در مورد دومتر قد و ...) بگم که اگه منظور بنده بودم،به نظر من، اگه من ۲ متر قد و یه نخود عقل دارم خیلی بهتر از خیلی هایی هستم که نیم متر قد،صد کیلو وزن و یه جو عقل دارن...

قلبم را پس می گیرم و کوچ می کنم...

می خواهم به جایی بروم

که نگاهی روی سایه ام سنگینی نکند !

و یاد ذره ای دلخوشم نسازد .

به تکه ای از آسمان برای سقف تنهایی ام راضی ام .

ولی ...

می دانم تا ابد یک مسافر خواهم ماند.

۲ تا ایندرال واسه اینکه فشارم ۱۰۰/۱۵۰  هستشو یه بروفن ۴۰۰ چون سرم درد میکنه... گاهی اوقات به مرگ راضیترم.
و اینو بگم که تا وقتی زندم منتظر این میمونم که جواب کاراتونو خدا بهتون بده که شک ندارم میده.

شمع داني به دم مرگ به پروانه چه گفت ؟
گفت اي عاشق بيچاره فراموش شوي ...
سوخت پروانه ولي خوب جوابش را داد
گفت : طولي نکشد نيز تو خاموش شوي ...

با سلام
 
اول باید خدمت ( اکبر ) عرض کنم که من آقای دکتر متفکر رو به علت اینکه با پدرم همکار بودن میشناسم و  تا حدودی هم رفت و امد خانوادگی داشتیم،من نمیدونم شما چه جور اطلاعاتی میخواین ولی منم اطلاعات زیادی ندارم،در همین حد میدونم که ایشون متخصص قلب و عضو هیئت علمی دانشگاه بودن،ضمن اینکه چندین سال هم مدیریت بیمارستان فرخی رو به عهده داشتند.

در ضمن من میخوام از فردی که تا حالا چندین بار با نام (یه همکلاسی) توی وبلاگم نظر دادن تشکر کنم و البته بگم که خیلی دوست دارم خودشونو معرفی کنن (حتی اگه شده به شکل نظر خصوصی).

روز و روزگار همتون خوش

دل من تـنها بـود ،
دل من هرزه نـبـود ...
دل من عادت داشـت ، که بمانـد یک جا
به کجا ؟!
به در خانه تو !
دل من عادت داشـت ،
که بمانـد آن جا ،
پـشـت یک پرده تـوری
که تو هر روز آن را به کناری بزنی ...
دل من ساکن دیوار و دری ،
که تو هر روز از آن می گـذری .
دل من ساکن دستان تو بود
دل من گوشه یک باغـچه بـود
که تو هر روز به آن می نگری

راستی ، دل من را دیـدی ...؟!!

امشب اشکی خواهد ریخت

اشكي كه نم گرفت

شعري كه با دو سه خط حرف قهوه اي

طعمي زغم گرفت...

اينجا در اين ديار كبوتر كشي

در اين سراب

چشمان وحشي من را به هم گرفت...

بستي مرا به فكر

با يك دو كيسه لغتهاي قهوه اي...

اينگونه بر من آبي دگر مبند

رگبار حرفهاي چنين تند و خط خطي!

ديگر به من نخند٬ حرفي به من مبند...

آتش نزن به تن شعر سرد من....

وقتي تو هيچ نمي داني از غم و اندوه و درد من!

با سلام

حالمان بد نیست،غم کم میخوریم     کم که نه،هر روز کم کم میخوریم . . .

 سلام

خوبین؟میبینم که خوشحالین دوباره از فردا دانشگاهو . . . منم توووپم ، مثل همون توپی که امروز رفت تو دروازه امارات.
خوب و خوش باشید و اینم یه سری مطلب تازه.

فداتون...

  تو اگر میدانستی 

                      که چه طعمی دارد  

                                      خنجر از دست عزیزان خوردن  

                                                                     از من خسته نمی پرسیدی 

                                                                                                            که چرا تنهایی

 مردي پيش دکتري رفت

 و شکايت کرد که زمان زيادي است نخنديده!

دکتر به او گفت :

در اين شهر سيرکي است

 و در اين سيرک دلقکي است

 و اين دلقک برنامه‌اي دارد

 که هر شب هزاران نفر را مي‌خنداند

 حتما به تماشاي اين سيرک برو . . .

مرد مکثي کرد و آرام گفت :

من همان دلقک هستم ...

چه فرصت خوبي ست

توقف در ايستگاه بين راه !

تماشاي مسير رفته

و تصور مسير پيش رو ...

فرصت مرور پشت سر !

تماشاي آنها که ماندند و آنها که نماندند ...

آنها که فهميدند و آنها که نفهميدند مرا ...

چه فرصت خوبي ست ...

تنها ايستاده بودم در باران آن همه طعنه !

ولي به دستبوس هيچ سروري نرفتم

زانوهايم را با لمس زمين بيگانه کردم

خط خوردم ...

خط خوردم ...

خط خوردم ...

اما هنوز بودم

نه از روي لجبازي

فقط براي اينکه

« عشق » جزيي از زندگي من است !

باز هم عاشق مي شوم

باز هم مي نويسم

باز هم قد مي کشم

در هجوم اين همه تبر باز هم

از عشق و آفتاب و بيداري مي گويم

با اين اميد که « او » دستهاي مرا خواهد گرفت !

امروز توي خوابم

سلام

خوبید؟منم بد نیستم،چه خبرا؟من که این چند روز به علل گوناگون نتونستم بدرسم .
راستش دیروز خبر بدی شنیدم و اون فوت جناب آقای دکتر متفکر بود که بعد از چندین ماه تحمل بیماری دیروز ظهر دنیای فانی رو وداع گفت و بار دیگر بی وفایی دنیا ثابت شد.
امروز من هم توی مراسم تشییع مرحوم حاظر بودم و از یزد تا محل دفن که در اصفهان بود پیکر دکتر رو همراهی کردیم،از یزد یه تعداد از اساتید و دوستان اومده بودن از جمله ۷-۸ نفر از اساتید گروه قلب،جناب اقای دکتر منصوریان،دکتر توحیدی فر و ...  ناگفته هم نمونه که غیبت برخی افراد جای سوال داشت؟!؟

به هر ترتیب او امشب اسیر قبر است و دنیا همچنان باقی و  من هم همینجا به تمامی اعضای خانوادهء آن مرحوم،دوستان،همکاران،دانشجویان و ... تسلیت عرض نموده و برای آن مرحوم طلب آمرزش و آخرتی نیک دارم 

برای شادی روح آن عزیز فاتحه . . . 

ایام فاطمیه تسلیت باد

پرستوی مهاجرم چرا ز لانه می روی؟

اگر زلانه میروی چرا شبانه می روی؟

قرار من ، شکیب من ، مهاجر غریب من

فدای غربتت شوم که مخفیانه می روی

سلام،خوبید؟با تعطیلی چیکار میکنید؟من که میخورم و میخوابم، کلی هم درس خوندم 

راستش من به غیر از این وبلاگ یه وبلاگ دیگه هم دارم که قدیمیتره و ادرسش رو هم هیچ کس جز خودم نداره و حرفایی که اینجا راحت نیستم بزنم اونجا میگم.تو این مدت چند نفر ازم خواستن که ادرسشو بهشون بدم که هرگز نمیدم ، ضمن اینکه همین وبلاگم رو هم سر نمیزنین و نظر نمیدین ، اما نه جدی گفتم نمی خوام کسی اون وبلاگمو بخونه و تمجید کنه یا انتقاد و هرچیز دیگه.یه هرفایی هست که اینطوریه اخه،فقط مینویسم که گفته باشم.

                                یک نفر دلتنگ است ، یک نفر می گرید

یک نفر سخت دلش بارانیست

یک نفر در گلوی خویش بغض خیسی دارد

بغض کالی دارد

یک نفر طرح وداع میکشد روی گل سرخ خیال

فردا

فردایی در راه است
پر از اقاقیا ؛ پر از آبی ،آسمان
فردایی که هر لحظه اش پر است
از سالهای کودکی ؛
به همان سادگی و تازگی ! ..

فردایی که ما در حوض آبی رنگ اش
در کنار ماهی های قرمزاش
تا ابد شنا خواهیم کرد
و انارهای باغ خودمان را
نوش جان خواهیم کرد ..

فردایی در راه است
پر از عطر آویشن ؛ پر از عطر عشق
پر از عطر خدا
که در هر ثانیه اش خدا همسایه ماست ..

فردایی در راه است
پر از حرفهای قشنگ
پر از کلاغ های روشن
پر از سایه های خنک

فردایی که به آسانی می شود ؛ بود و خندید
می شود عشق را نوشت
و از عشق داستانها ساخت
برای کودکان .. برای قرن های بعد !
و از عشق ساعتها گفت
و با عشق زندگی کرد
در تلاطم موج های روزگار
و بی هراس بود و خندید ...

 سلام

خوبید؟ایشالا که خوبید والبته خوبم نظر نمیدین.
امروز کلی خندیدیم ، ۹ نفر نشستیم تو ماشینم یه طوری که علی داداش اون عقب خوابیده بود رو بقیه بچه ها . طفلک آمپر ماشینم رفته بود نزدیکای ۱۱۰.خلاصه که ما همیشه باید یه جای کارمون غیر عادی باشه.

شبی واستون یه سری مطلب گذاشتم که فکر کنم علمیش از همه جالبتر باشه.اما اگه نظر بدین راحتتر میتونم چیزایی که دوست دارین آپ کنم و حتی روزی چند بار آپ کنم.خلاصه که منتظرم ببینم چیا دوست دارین که بنویسم.

فداتون،شبتون شیرین...

سکوت

خواستم تا بار دیگر داستانی بنویسم قلم نعره کشید ... کاغذ پاره شد ... افکارم درهم گردیدند و همه از من تقاضای سکوت کردند

     قلم می دانست که باید شرح دردها و غمها را بصورت کلمات نقاشی کند

     کاغذ می دانست که در زیر سطور غم و اندوه محو می شود

     و افکارم می دانستند که از در همی ، همانند زنجیری سر در گم می شوند

و من خاموش ، سکوت را بر گزیدم 

علمی

شما در يك شب طوفاني در حال رانندگي هستيد. از جلوي يك ايستگاه اتوبوس مي‌گذريد. سه نفر داخل ايستگاه منتظر اتوبوس هستن

 يك پيرزن كه در حال مرگ است.

يك پزشك كه قبلاً جان شما را نجات داده است.

دوستی بسیار عزیز که سالهاست اورا ندیده اید و آرزو داشتید دوباره او را بیابید و همدم و همراه او باشید.

شما مي‌توانيد تنها يكي از اين سه نفر را سوار كنيد. كدام را انتخاب خواهيد كرد؟ دليل خود را شرح دهيد.

كمي فكر كنيد

قاعدتاً اين آزمون نمي‌تواند نوعي تست شخصيت باشد زيرا هر پاسخي دليل خودش را دارد.

پيرزن در حال مرگ است، شما بايد ابتدا او را نجات دهيد. هر چند او خيلي پير است و به هر حال خواهد مرد.

شما بايد پزشك را سوار كنيد. زيرا قبلاً جان شما را نجات داده است و اين فرصتي است كه مي‌توانيد جبران كنيد. اما شايد بتوانيد بعداً هم جبران كنيد.

شما بايد شخص مورد علاقه‌تان را سوار كنيد زيرا اگر اين فرصت را از دست دهيد ممكن است هرگز قادر نباشيد او را پيدا كنيد.

از دويست نفري كه در اين آزمون شركت كردند، شخصي كه بهترین پاسخ را داد دليلي براي پاسخ خود نداد. او نوشته بود:

سوئيچ ماشين را به پزشك مي‌دهم تا پيرزن را به بيمارستان برساند و خودم به همراه دوست عزیزم منتظر اتوبوس مي‌مانيم
.

                   . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

شرح

همه مي‌پذيرند كه پاسخ فوق بهترين پاسخ است، اما هيچكس در ابتدا به اين پاسخ فكر نمي‌كند. چرا؟

زيرا ما هرگز نمي‌خواهيم داشته‌ها و مزيت‌هاي خود را (ماشين) از دست بدهيم. اگر قادر باشيم خودخواهي‌ها، محدوديت ها و مزيت‌هاي خود را از خود دور كرده يا ببخشيم گاهي اوقات مي‌توانيم چيزهاي بهتري به دست بياوريم.

تحليل فوق را مي‌توانيم در يك چارچوب علمي‌تر نيز شرح دهيم:

در انواع رويكردهاي تفكر، يكي از انواع تفكر خلاق، تفكر جانبي است كه در مقابل تفكر عمودي يا سنتي قرار مي‌گيرد. در تفكر سنتي، فرد عمدتاً از منطق، در چارچوب مفروضات و محدوديت‌هاي محيطي خود، استفاده مي‌كند و قادر نمي‌گردد از زواياي ديگر محيط و اوضاع اطراف خود را تحليل كند. تفكر جانبي سعي مي‌كند به افراد ياد دهد كه در تفكر و حل مسائل، سنت شكني كرده، مفروضات و محدوديت ها را كنار گذاشته، و از زواياي ديگري و با ابزاري به غير از منطق عددي و حسابي به مسائل نگاه كنند.

در تحليل فوق اشاره شد اگر قادر باشيم مزيت‌هاي خود را ببخشيم مي‌توانيم چيزهاي بهتري به دست بياوريم.

شايد خيلي از پاسخ‌دهندگان به اين پرسش، قلباً رضايت داشته باشند كه ماشين خود را ببخشند تا همدم و عزیز گم کرده خود را با خود همراه کنند. بنابراين چه چيزي باعث مي‌شود نتوانند آن پاسخ خاص را ارائه كنند. دليل آن اين است كه به صورت جانبي تفكر نمي‌كنند. يعني محدوديت ها و مفروضات معمول را كنار نمي‌گذارند. اكثريت شركت‌كنندگان خود را در اين چارچوب مي‌بينند كه بايد يك نفر را سوار كنند و از اين زاويه كه مي‌توانند خود راننده نبوده و بيرون ماشين باشند، درباره پاسخ فكر نكرده‌اند.

پر از خالی

قدم بر می دارم زمین زیر پاهایم سفت نیست. دست هایم را به هم می فشارم دستهایم همیشه سرد است مثل نگاه تو . . . مثل خنده های سرد تو . . . تو می خندی نگاه می کنی تو هروقت که می خندی نگاه هم می کنی و انوقت سردیت دو چندان می شود . . . به تو نگاه می کنم یه چشمهایت تو پشت چشمهایت حرفهایی داری حرفهایی که شاید هیچ وقت نگفته ای ولی من انها را می فهمم . حرفهایی که شاید اگر می گفتی الان نگاهت اینقدر سرد نبود . . . حرفهایی که اگر می گفتی شاید مجبور نبودی این طور دیوانه وار بخندی . . . بخندی و ندانی که چرا می خندی تو می خندی و من پشت خنده های تلخ تو ذوب می شوم . . . تو را از زندگیم پاک نمی کنم تو را خط می زنم . . . تو را خط خطی می کنم تا همیشه پشت این خط خطی ها بمانی . . . پشت این خط خطی های حصار من تو می توانی تا بی نهایت بخندی . . . تو می توانی تا بی نهایت نگاه کنی . . . و من به تمام این سردی ها یک رنگ قرمز تند می زنم تا همیشه گرم بمانی . . . انطور که من می خواهم . . . انطور که نیستی ولی من می خواهم که باشی . . . می خواهم باشی . . . همیشه باشی . . . اما با رنگ قرمز تند . . . . . .

جمله روز :

              پل سارتر : از همه اندوهگین تر کسی است که از همه بیشتر می خندد

سلام ...

میخوام یه حسی که گاهی اوقات دارمو شاید شما هم تجربه کرده باشینو  واستون بگم :

پاکی بهار ، گرمی تابستون، خش خش برگای پاییزی زیر پا، سفيدي زمستون ، لطافت برف . پاكي قطره هاي بارون اين حس تنهايي رو بيشتر و بيشتر ميكنه

 نمیدونم شايد يه روزي به ثمر برسی شايدم واسه هميشه سركوب بشي

شب و روزت همه بيدار که آيد شايد،
 کور شد ديده بر اين کوره رهِ شايد ها 
 شايد  ای  دل ٬ که مسيحا نفست  آمد و رفت!
 باختی هستی خود  بر سر می آيد ها ...

" یا جبار "

با تعجب پرسیدم : " چرا جبار ؟ این همه اسم داره !

                                                                        رب...

                                                                               رحمان ...

                                                                                           رحیم ...

                                                                                                     محبوب...

                                                                                                                 عزیز... "
خندید !

چشمای روشنشو به نگاه من گره زد و گفت :

" ولی جبار یه چیز دیگه س !

وقتی تموم عالم به تو پشت کرد و رفت ...

وقتی گوشه گوشه دلت پر شد از حس سقوط ...

اون وقته که ...

ببینم اصلا تو میدونی معنیش چیه ؟ "

شونه هامو به علامت ندونستن انداختم بالا .

خودش ادامه داد :

                                     " جبار یعنی

                                                   جبران شکستگی من "

حرفش به دلم نشست .

خیلی زیاد ...

سایه معشوق اگر افتاد بر عاشق چه شد       ما به او محتاج بودیم ، او به ما مشتاق بود

سلام ،صبح کنفرانسم رو دادم،فکر کنم بد هم نشد.خیلی خسته ام. الان یه هفته هست که خوب نخوابیدم،سعی میکنم مطالب جدید تا شب بزارم تو وبلاگم.

فداتون...

من اسير توبه هاي يك گناه ساده ام

من تو را عاشق به تعبير تمام تكه هاي بال يك پروانه ام

من به تو آواره ام ، من سراسر ناله ام

من هنوز از بغض هاي بي صدا ديوانه ام

من به زنجير غمت آزاده ام

من به قيد و بند تو دل داده ام

من غرور زير پا افتاده ام

من سراسر قامت ناديده ام

من صداي خواهش نشنيده ام

من درونم درد را درمانده ام

من خودم را از رهايي راندهام

من تو را تا بي نهايت مانده ام

من اميدم را به دست باد و باران داده ام

من شكستن را به شوق ضربه هاي دست تو آماده ام

 من ازین پس به همه عشق جهان میخندم

 به هوس بازی این بی خبران میخندم

هرکه آرد سخن از عشق به آن میخندم

خنده تلخ من از گریه غمگین انگيزتر است

 کارم از گریه گذشته است به آن می خندم

وای که عجب امتحانی میده این توحید.توووووووپ.فقط ایشالا که کار به تک ماده نکشه.به هر حال من هنوزم به این شیوهء اموزش و ازمون معترضم.به هر حال،کی به من گوش میده.

مخلص همهء شما.التماس دعا . . .  
 

سلام

شب امتحان پاتو و از همهء شما عزیزان التماس دعا.راستش من که دیگه توکل کردم به خدا فقط که خودش به خیر کنه.هنوز بعضی از مباحث رو نخوندم و اونایی هم که خوندم نمیدونم چقدرش یادمه.خلاصه طی تفکراتی تصمیم گرفتم که یه دور اونایی که خوندم رو دوره کنم و یه ورقی بزنم تا یه کم اعتماد به نفسم بره بالا و بعدش تا هر وقت که خواستم بخوابم اونایی رو که نخوندم هم از روی کتاب خلاصه یه نگاهی بندازم.
البته اینم بگم که تو فکر شعر هم هستم اما هنوز چیز قشنگی به ذهنم نرسیده که انشاالله میرسه.

به هر حال التماس دعا . . .

 سلام بچه ها،
خوبید؟با پاتو چه میکنین؟مثل خودم خوب خوندین؟ای ول . . .

نمیدونم چی بگم،خیلی گرفتم،البته اینم بگم که من بر خلاف ظاهرم که همیشه خندونو سرحالم،خیلی وقتا دلم گرفته و خوب نیستم . . .

راستش من این فیلم شهریار رو خیلی دوست دارم.هفته پیش نتونستم قسمت اخرشو ببینم ولی خوشبختانه امشب دوباره نشون داد و ...  عاشق ماجرای عاشقونش همراهه اهنگشم ،به نظر من این ملودرامش دل سنگم آب میکنه،فکر هم نمیکنم که من از سنگ هم دلسنگتر باشم،خیلی وقتا وقتی یه اهنگ غمگین گوش میدم بغضم میگیره و میرم یه گوشه تنها میشنم و اروم اشک میریزم مخصوصا این ملودرام شهریار . . . چیه؟دارین تو دلتون مسخره میکنین؟میگین مرد و گریه؟یا اینکه چه پسر لوسی،اره؟باشه،واسم مهم نیست اگه مردی و مردونگی به اشک نریختنه میخوام صد سال سیاه مرد نباشم.
خلاصه امشب هم بد جور حالم عوض شد وقتی همزمان با اهنگ غمگین فیلم یه عشق سوخته رو دیدم که داره میره تا حداقل لحظهء احتضار عاشقش پیشش باشه اما هنوزم اونقدر عاشقش رو نمیشناسه که فقط تا دم در اطاقش توی بیمارستان میره و وقتی از پشت شیشه میبیندش زیر لب میگه که (اون منتظر من نیست) و میره ، بی خبر از اونکه عاشقش داره زیر لب میخونه که ( آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا ؟...) و جون میده.وای که چقدر تلخ بود.
آره اینا همش فیلمه،فقط بدیش اینه که تخیلی نیست.  کاش اینا فقط تو فیلما بود،ولی افسوس که اینطور نیست.چیه؟دارین میگین توحیدو  این حرفا؟مگه چیه،من نمیتونم عاشق باشم یا اینکه دلم بگیره؟به خدا اینقدر به ظاهر نگاه نکنید، منم خوب آدمم و خیلی چیزا دیدم که پیرم کرده ، به قول شهریار  ( از زندگانیم گله دارد جوانیم      شرمندهء جوانی از این زندگانیم ) فقط یه چیز دیگه میگم و شب خوش،نمیدونم که فردا از اینکه این پستو نوشتم پشیمون میشم یا نه،اخه الآن داغم،اما فقط خوشحالم که دارم صادقانه مینویسم و نگران هیچی هم نیستم.
دلم خیلی گرفته . . .

خوب و خوش باشید... 

آمدي جانم به قربان ولي حالا چرا؟
بي وفا حالا كه من افتاده ام از پا چرا؟
نوشدارويي و بعد از مرگ سهراب آمدي
سنگدل اين زودتر مي خواستي حالا چرا ؟
عمر ما را مهلت امروز و فرداي تو نيست
من كه يك امروز مهمان توام فردا چرا ؟
نازنينا ما به ناز تو جواني داده ايم
ديگر اكنون با جوانان نازكن با ما چرا؟
وه كه با اين عمر هاي كوته بي اعتبار
 اين همه غافل شدن از چون مني شيدا چرا ؟
شور فرهادم بپرسش سر به زير افکنده بود 
اي لب شيرين جواب تلخ سربالا چرا؟
اي شب هجران که يک دم در تو چشم من نخفت
 اينقدر با بخت خواب آلود من لالا چرا؟
آسمان چون جمع مشتاقان پريشان مي كند
  درشگفتم من نمي پاشد ز هم دنيا چرا؟
در خزان هجر گل اي بلبل طبع حزين 
خامشي شرط وفاداري بود غوغا چرا؟
شهريارا بي حبيب خود نمي كردي سفر
راه مرگ است اين يكي بي مونس و تنها چرا؟ 
اين سفر راه قيامت ميروي تنها چرا ؟
حالا چرا؟ 
 تنها چرا ؟

(چقدر هم استاد بنان این شعرو با سوز خونده،کاملش حدود ۳۰ دقیقه هست،توصیه میکنم هر کس دلش گرفته و میخواد سبک شه گوش کنه،من که یه ۳-۴ ساعتی هست دارم گوش میدم،مثلا میخواستم امشب CNS رو بخونم اما هنوز صفحهء اولم.اشکال نداره،بازم شکر . . .)

سلام عزیزان جان

بسیار خرسندم از این که اعلام کنم هنوز نصف درسم مونده  البته تعجب هم نداشت،پس
CNS رو که بی خیال، گوارشم که زیاده و نمیخونیم ، کبد و ... هم که خوشم نمییاد ازش،بقیش هم اگه تونستیم میخونیم اگرم نه که اونم هیچی و دوره هم که . . . پس در واقع کلا هیچی
 
توجه : هر کی خلاصه داره بیاره واسم که صبح امتحان بخونم

حالا بدیش اینه که در کنار این درس مشکلات دیگه ای هم هست مثل :
گردن درد شدید که منو مجبور به بستن گردنبد کرد
شکست تیم چلسی و تضعیف روحیه من
پر خوری شدید و خواب طولانی و ......
ضمننا اینم بگم که اگه خدا بخواد فردا شب سعی میکنم قسمت دوم شعر شب امتحان پاتو رو هم بنویسم که دور هم بخندیم.
 به هر حال من کلیه دوستان رو به تحریم این ازمون دعوت میکنم.

جیگر همتونو.بای بای

سلام خوبيد؟
من با GPRS‏ ايرانسل دارم مينويسم. واسه همين خلاصه كنم كه من امتحانمو حسابي قراره خوب بدم.

التماس دعا...