سلام دوستان جان
خوبید؟من همچنان دارم با سرماخوردگی به تعطیلات ادامه میدم.شماها خوبید؟اون همکلاسیهایی که فردا کلاس دارن خوشحالن؟یادتونه پارسال وقتی من واحد گرفته بودم میگفتید اخه پسر،مگه خلی که داری تعطیلاتت رو خراب میکنی؟من یه چی میدونستم که اینکارو کردم آخه... به هر حال امیدوارم که همتون هرجا که هستید خوب و خوش باشید.
مانا بمانید
المپیک
 
بعد از ظهر امروز بازیهای المپیک پکن که بسیاری آن را بهترین المپیک تاریخ خوانده اند، با تمام شادی ها و غم هایش به پایان رسید و لندن از امروز میزبان المپیک بعدی است...
امروز با دیدن اختتامیه المپیک که هم زیبا بود و هم فوق العاده اشکم داشت در میومد که دنیا کجاست و ما کجا؟!! که حتی از دیدن این مراسم توی تلویزیون خودمون محرومیم.. حالا این بماند ! وقتی که فقط یه ورزشکار آمریکایی به اندازه کل کاروان ایران که نه ، ۸ برابرش ! مدال طلا می گیره ما چه حرفي داريم واسه زدن؟! واقعا مسوولين(مسوولين!!)ما چي مي خوان بگن؟ چه جوري روشون ميشه بگن ما چنانيم و چنينيم! ما اصلا چيزی به حساب ميايم آخه ؟؟؟ واقعا چه پديده اي بيشتر از المپيك مي تونه نمايش تمدن و رشد ملت ها باشه؟ چه افتخاري واسه يه كشور بزرگ تر از اين هست؟ فكر كنيد ايران كي مي تونه ميزبان المپيك باشه؟!؟!؟(البته از مشكل حجاب زن ها صرفنظر كنيد!) هنگام پخش مراسم اختتامیه المپیک، با دیدن چهره های خندان ورزشکاران مرد و زنی که فارغ از هر رنگ ، نژاد و دین دست در دست یکدیگر با هم شادمانی می کردند ، حسرت می خوردم که ما در کجای دنیا ایستاده ایم . در همه جای دنیا ، مردم برای اینکه بتوانند با روحیه بهتری کارهای خود را انجام دهند و مهمتر از همه زندگی کنند دنبال بهانه ای هستند تا لحظه ای را به شادی بگذرانند اما اینجا تمام امکانات برای غم فراهم است،راستی آخرین باری که با آرامش خیال شادمانی کرده ایم کی بود ؟ المپیک پکن تمام شد،المپیکی که آقایان ان را مسلخی کردند برای قربانی کردن غرور جوانان ایرانی . تنها چیزی که برای ما باقی مانده است . نمي دونم چی ميشه گفت،شايد فقط بشه گفت كاش...افسوس...
(یه سری عکس مربوط به اختتامیه تو ادامه گذاشتم که ببینید)
ادامه مطلب |